Sıcak Gelişme, Son Dakika
Buradasınız Buradasınız: Anasayfa » Yazarlar » Çagri ERBAY
Çagri ERBAY
Şimdi çay söyledim, içiniz lütfen
17 Temmuz 2013 Carşamba 08:45

Senin sesinle bağışlayacağım kendimi. İlk verdiğin harfle tıka basa doyurabilirim karnımı, yüzümü silebilirim iskemleye oturup. Her zamanki gibi şeylerden konuşuyorduk ama ikimiz de birbirimize lazım şeyleri aldık aralarından. Ben bir çift kol, sen yastık. Beni incitseydin, hiç incitmedin ki. Evlerimin camlarını kırdın sadece. İçime ağrımadın ki. Senin yarala
rına üfürmek gibi bir şeydi benim ağzım. Dünyanın tüm delilerini ve delillerini bir araya toplamak gibiydi, ellerimizin solukları. Kısrak, çelimsiz, titrek. Hayata geri dönebilirdik ağrıyarak, tutunarak, yalayarak. Sevmek yetmiyor, müsriflikten de korkmuyoruz.Birbirimizi ele geçiriyorduk, saçlarım birine bağlanmayacak kadar kısa, ben seni bulmaktan yoruldum, sen beni aramaktan durdun.

Yalnızlığından hoşnut, evde kimsenin olmamasından, sere serpe uzanıp göğsüne en kalın kitabı yatırmaktan, istediği zaman birilerini aramaktan ve görüşmekten bir hayli memnun. Bu onun hayat şekli belki de kalması gereken bir durum. O gitgide yalnızlığına ve herkesin varlığına inanıyordu, düşünmekle yaşamak arasındaki o çizgilere kimi zaman görmek istemedikleriniyerleştiriyor, kimliksizliği kimsesizlikten ayırt ettiği vakit ortalık çoktan kurcalanıyor, karışıyordu. Yalnızlık, onun ne güzel çabasıydı ve gözleri, geceyi öpüyor gibi.

Herkes her şeyden beyhaber oldukça; kimse tam manasıyla bir şey olduğunu iddia edemiyor. Hep ellerimiz birilerini kovalarken buluyorsak kendimizi, bu yokluğa indirgenmiş insanların kötü büyüsü. Bu boşluk zamanlarında tanıdık bir acı arıyor insan ne hikmetse, ne hikmetsesi mi var sığınacak bir ev, dinecek bir yağmur arıyor ruh aç kaldıkça. Fizik kuralları, temel kavramlar, fay hatları. Yetmiyor bir el, bir eli kalabalık kılmaya. Ancak kırık anılar toplanıyor sabahları, boyun ağrılarından.

Kimse seni, görüldüğün yerde ağlayamayacak kadar sevmeyecek.Kendimle ilgilenmeye başlıyorum ben de ,  kendimi sıyırıyorum, kendimi ayırıyorum. Herkes kendine lazım olan tarafımla dertleşiyor, dinleme tahammülleri olmadan. Bana ihtiyacınız olduğunu biliyorum işte burası çok haince- seve seve yalama olmuşuz.

Şimdi çay söyledim, içiniz lütfen.

ÖNCEKİ MAKALE
Kayıtlı ilk Makaledesiniz
OKUYUCU YORUMLARI (1)
asuman yaşar
(17 Ağustos 2013 18:36)
çağrım yolun açık olsun

Ad Soyad:

Yorum:

YAZARIN DİĞER YAZILARI
GÜNÜN GELİŞMELERİ
ANKET
FACEBOOK